06 Olaf[fusion_builder_container hundred_percent=”yes” overflow=”visible”][fusion_builder_row][fusion_builder_column type=”1_1″ background_position=”left top” background_color=”” border_size=”” border_color=”” border_style=”solid” spacing=”yes” background_image=”” background_repeat=”no-repeat” padding=”” margin_top=”0px” margin_bottom=”0px” class=”” id=”” animation_type=”” animation_speed=”0.3″ animation_direction=”left” hide_on_mobile=”no” center_content=”no” min_height=”none”][fusion_dropcap color=”#dd9933″ boxed=”no” boxed_radius=”8px” class=”” id=””]H[/fusion_dropcap]

arm is een dierenvriend, ook al heeft hij er bewust voor gekozen er zelf geen te nemen. Of misschien juist omdat hij een dierenvriend is en vindt dat, ter genoegen van de mens, die arme beestjes worden doorgefokt tot ze van alles mankeren. En dat ze, alsof het een ‘duur ding’ is voor vele honderden euro’s worden verkocht, dat vindt hij misselijkmakend. Hij begrijpt dat niet. Dat gaat niet meer over dierenliefde, dat gaat over geld. Daarom dus. En daar wil Harm niet aan mee doen.

Hij verbaast zich ook regelmatig over het gedrag van de eigenaren van al die lieve beestjes. Dat die hun lievelingetjes in een kooitje stoppen. Of hun katten de tuinen van hun buren laten onderpoepen waardoor die arme drommels nogal eens een schoen of emmer water naar hun koppie geslingerd krijgen. Omdat hun zogenaamde ‘poezenliefhebbers’ geen zin hebben om een kattenbak te verschonen. Die stank ook niet in huis willen hebben en er daarvoor liever voor kiezen dat die “toch al stomme buurman” er met z’n vingers in graait als die zijn tuin gaat doen.

Dan nog over de hondeneigenaren maar niet te spreken, die hun viervoeter midden op de straat laten poepen. En dat alleen omdat die mensen geen zin hebben in de voor hun huisdier o zo nodige beweging. Want ja, daar hebben ze hun ‘speeltje’ niet voor genomen. Dat wandelen, al die beweging, daar hebben ze geen zin in. En al helemaal geen 4 of 5 keer op een dag. Het liefst blijven ze op hun pantoffels in de deuropening staan wachten in de hoop dat hun lieftallige blaffer binnen 5 seconden klaar is met z’n behoefte en huppelend en blij weer naar binnen rent.

Bij de bushalte ligt er nu ook weer een. Zo’n dikke, vette dampende drol en hij stinkt nog ook. Hoewel prachtig van vorm, echt zo’n torentje, kan Harm het niet waarderen dat zijn medemens zo onfatsoenlijk is zijn huisdier op deze plaats z’n behoefte te laten doen. “Laat dat beest toch lekker in het gras gaat zitten” moppert hij hardop.

Met een schuin oog kijkt hij naar de drol, fronst zijn ogen en knijpt zijn lippen samen. Ter voorkoming dat écht wat onaardigs gaat zeggen tegen een toevallig passerende hondeneigenaar met een hond die op z’n baasje lijkt. Beiden precies hetzelfde haar haha. Nee dat heeft geen zin. Laat hij zich maar niet druk maken, de dag begint net. “Laat maar gaan. Doe net of ik het niet zie” spreekt hij zichzelf vermanend toe

Dit is een verhaal bij een serie van 100 tekeningen van Olaf Zefanja de Baar.

[/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Lees vorig bericht:
Ik heb mijn eigen lijstje

[fusion_builder_container hundred_percent="yes" overflow="visible"][fusion_builder_row][fusion_builder_column type="1_1" background_position="left top" background_color="" border_size="" border_color="" border_style="solid" spacing="yes" background_image="" background_repeat="no-repeat" padding="" margin_top="0px" margin_bottom="0px" class="" id="" animation_type="" animation_speed="0.3"...

Sluiten