[fusion_builder_container hundred_percent=”yes” overflow=”visible”][fusion_builder_row][fusion_builder_column type=”1_1″ background_position=”left top” background_color=”” border_size=”” border_color=”” border_style=”solid” spacing=”yes” background_image=”” background_repeat=”no-repeat” padding=”” margin_top=”0px” margin_bottom=”0px” class=”” id=”” animation_type=”” animation_speed=”0.3″ animation_direction=”left” hide_on_mobile=”no” center_content=”no” min_height=”none”]

4/100 Tekening van Olaf Zefanja de Baar
4/100 Tekening van Olaf Zefanja de Baar

[/fusion_builder_column][fusion_builder_column type=”1_1″ background_position=”left top” background_color=”” border_size=”” border_color=”” border_style=”solid” spacing=”yes” background_image=”” background_repeat=”no-repeat” padding=”” margin_top=”0px” margin_bottom=”0px” class=”” id=”” animation_type=”” animation_speed=”0.3″ animation_direction=”left” hide_on_mobile=”no” center_content=”no” min_height=”none”][fusion_dropcap color=”#dd9933″ boxed=”no” boxed_radius=”8px” class=”” id=””]H[/fusion_dropcap]

arm en zijn broer Henk zijn dikke maatjes. Dat was vroeger toen zij nog jong waren al zo. Hoewel Henk 3 jaar en 4 maanden ouder is dan Harm kijkt hij op tegen zijn broertje en is hij soms zelfs wat jaloers op hem. Omdat Harm wel gewoon durft te doen wat hij leuk vindt, iets waar hij meer moeite mee heeft.

Henk doet altijd al z’n best om het een ander naar de zin te maken. Toen hun vader nog leefde danste hij graag naar de pijpen van z’n vader, in de hoop meer aandacht van hem te krijgen. Het bespaarde hem wat knallen voor zijn kop, want hun vader was nou niet écht een huisvader waar je als kind zijnde jaloers op zou zijn. Nee, die man had ‘aardig en lief zijn voor je kinderen’ niet uitgevonden. En luisteren naar hen deed hij al helemaal niet.
Dit in tegenstelling tot hun moeder die altijd alle tijd van de wereld heeft voor haar zoons. Dat is nooit anders geweest. De jongens vinden dat fijn en maakte daar in het verleden, vooral in hun pubertijd, nogal eens misbruik van. Een beetje, maar niet ernstig. Maar ze hebben er altijd wel moeite mee gehad hoe onderdanig hun moeder zich gedroeg naar hun vader. Slaafs bijna. Heel soms komt die herinnering nog wel eens voorbij, wat hen, nog steeds na al die jaren, voor een koude rilling door hun hele lijf zorgt.

Door het misselijke gedrag en de chagerijnige buien van hun vader creëerde Harm en Henk al op vroege leeftijd hun eigen wereld, waarin alles mogelijk was. Waarin ze verre reizen maakte. En net zoveel huisdieren hadden als ze wilde. Zelfs de allergrootste, zoals olifanten en giraffen. Voor Harm ging dat fantaseren als vanzelf (lees ‘En opeens was alles anders’), Henk vond dat soms wat lastig. Die begon soms met beredeneren of het echt wel mogelijk was, dat alles wat ze bedachten. Hij zei dan bijvoorbeeld dat die hele grote dieren eigenlijk niet in hun tuintje paste, alsof dat z’n angst was. Maar Harm begreep wel dat het de oordelen van hun vader waren die Henk ervan weerhielden écht hardop te durven dromen. En daarom was Henk dus een beetje jaloers op zijn broertje die zich volledig kon laten meevoeren tijdens hun gezamenlijke fantasiereizen (lees ‘En opeens was alles anders’), waarbij Harm meestal bedenker was van hun verhalen en Henk zich graag liet meevoeren.

De verbondenheid tussen de beide broers is groot. Symbiotisch bijna. Waarschijnlijk is dat ook de reden dat ze elkaar zo goed aanvoelen. Weten vaak al wat de ander wil zeggen voordat ‘ie z’n mond open doet. Of bellen elkaar en krijgen dan in gesprek omdat ze elkaar tegelijkertijd blijken te bellen. Voor hen veel voorkomend en heel normaal deze gebeurtenissen, voor buitenstaanders niet altijd te begrijpen.

De laatste jaren missen ze die momenten samen. Glimlachend als een boer met kiespijn proberen ze hun verhalen op te halen, maar weten er als volwassene soms wat lastig mee om te gaan. Maar zo af en toe, net als vandaag, kiezen ze er toch weer even voor om ‘gewoon’ dit spel te doen. Weer volop te fantaseren.
Ze bedachten dit spel al lang geleden: tegenover elkaar staan en om de beurt raden waar de ander aan denkt. En vrijwel altijd konden ze dan vertellen wat ze bij de ander ‘zagen’, want het waren meestal plaatjes die ze bij de ander zagen als ze hun ogen dichtdeden. Bij Harm lukte dat meestal beter dan bij Henk. Henk is meer van het denken in woorden en Harm is niet alleen de creatieveling van hun twee, hij is ook een beelddenker.

Vandaag staan ze weer tegenover elkaar. “Lang geleden man, fijn die verbinding weer met je te voelen en weer eens wat beelden met je te delen” laat Harm zijn broer weten. Harm is blij sinds het telefoontje van Henk vanmiddag, die liet weten z’n broer graag weer te zien en weer eens “Net zoals vroeger” hun spelletje ‘Plaatjes raden’ te spelen. Ja, dat was wat Henk letterlijk zei. Dat zorgde gelijk voor een dikke glimlach op zijn gezicht.

En daar staan ze dan. Middenin de kamer, tegenover elkaar. Tafel en bank aan de kant geschoven. Alsof ze weer even die jochies van vroeger zijn van toen.
Ze sluiten hun ogen en Henk zal als eerste proberen weer te geven waar Harm op dit moment aan denkt. Een paar minuten lang staan ze zwijgend tegenover elkaar. Henk haalt diep adem en langzaamaan ziet hij beelden op zijn netvlies verschijnen. Eerst een soort luchtbellen. “Blauwe. Lichtblauwe”, laat hij weten. Hij krijgt z’n beeld nog niet helemaal helder, wat het heen-en-weer-wiebelen van zijn lichaam al verraade “Enne… Uhm… Kijk, een vliegtuig” laat hij Harm weten.
“Ja man, je hebt gelijk” jokt zijn broertje. Dit moment, zo samen met elkaar, is hem heel veel dierbaarder dan het juiste antwoord. Ze hebben aandacht voor elkaar. De verbinding is voelbaar. En doen wat ze altijd al graag deden samen. Het “Goed man, fijn dit, samen met jou” is waar het over gaat voor de jongens. De rest van de wereld kan hun gestolen worden. Zij hebben hun eigen wereld. Nog steeds. En die blijven ze met elkaar delen. Altijd…

Dit is een verhaal bij een serie van 100 tekeningen van Olaf Zefanja de Baar.

[/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]

Doe mee met de conversatie

2 reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Lees vorig bericht:
En opeens was alles anders

[fusion_builder_container hundred_percent="yes" overflow="visible"][fusion_builder_row][fusion_builder_column type="1_1" background_position="left top" background_color="" border_size="" border_color="" border_style="solid" spacing="yes" background_image="" background_repeat="no-repeat" padding="" margin_top="0px" margin_bottom="0px" class="" id="" animation_type="" animation_speed="0.3"...

Sluiten